Help

Drie formaten, alle drie op zichzelf staand — Python, Qt, libmpv en ffmpeg zitten in de download, er hoeft niets naast geïnstalleerd te worden.

AppImage — degene die je moet nemen als je twijfelt. Hij draait op elke distributie:

chmod +x dopeIPTV-*.AppImage
./dopeIPTV-*.AppImage

.deb op Debian of Ubuntu:

sudo apt install ./dopeiptv_*_amd64.deb

Flatpak:

flatpak install --user dopeIPTV-*.flatpak

Van alle drie bestaan arm64-versies, voor een Raspberry Pi of een ARM-server.

Open de .dmg en sleep dopeIPTV naar Programma's. Je hebt macOS 15 of nieuwer nodig, en de app draait op Apple Silicon — 1.2.10 was de laatste versie met een Intel-build.

De eerste start wordt geweigerd omdat de app niet door Apple genotariseerd is. Klik met rechts op de app en kies Open, en dan nog eens Open in het venster. Helpt dat niet, zie dan „macOS zegt dat de app niet geopend kan worden” verderop.

Er is geen installatieprogramma. Pak dopeIPTV-*-windows-x64.zip uit waar je wilt — je gebruikersmap volstaat, beheerdersrechten zijn niet nodig — en start de dopeiptv.exe die erin zit.

Er is een native arm64-build voor Snapdragon-laptops; de x64-build draait daar ook, geëmuleerd en dus trager.

Voor een snelkoppeling in het startmenu of op het bureaublad: Instellingen → Interface → Onderhoud → Snelkoppeling maken. De README.txt in het zip-bestand somt alles op wat je wist als je de app spoorloos weg wilt hebben.

Bij de eerste start worden drie gegevens uit je Xtream Codes-account gevraagd:

• Server — het adres met de poort, zoals http://example.com:8080. Geen volledige playlist-URL, alleen de host.
• Gebruikersnaam en Wachtwoord — die van je provider.

Ze worden bewaard. Later nog een account toevoegen, of dit aanpassen: Instellingen → Afspeellijsten. Je kunt tijdens het gebruik van lijst wisselen, en favorieten en geschiedenis blijven per lijst gescheiden.

Ja. Kies M3U bij het toevoegen van een lijst en plak het adres dat je van je provider kreeg.

Een Xtream-account haalt meer uit de app — catch-up, vervaldatum van het account, de eigen gids van de provider — omdat dat uit een API komt die een M3U-lijst niet heeft. Een M3U-lijst speelt af en kan een eigen XMLTV-adres voor de gids krijgen, wat het verschil grotendeels dicht.

Ja. De configuratiewizard biedt demokanalen: een handvol vrije, openbare teststreams van Mux, Apple en Bitmovin, zodat je de app ziet werken voordat je iets intypt. Het zijn officiële teststreams, niet iemands tv-dienst, en je kunt wanneer je wilt overstappen op een echte lijst.

Dubbelklik in de middelste lijst, of druk op ▶ Afspelen in het paneel rechts. Een ander kanaal kiezen wisselt de stream ter plekke in plaats van de speler af te breken en opnieuw op te bouwen — daarom gaat zappen snel.

De knoppen Vorige en Volgende in de spelerbalk lopen door de lijst waar je in zit — kanalen, afleveringen van een serie, opnamen of geschiedenis.

Bij films, afleveringen, opnamen en catch-up — alles met een bekende lengte:

• Beweeg de aanwijzer over het beeld en er schuift een tijdbalk omhoog, met verstreken en totale tijd en knoppen −10 s / +30 s.
• Klik één keer op de video en gebruik de pijltoetsen: een tik springt tien seconden, ingedrukt houden spoelt door.

Live kanalen zijn niet spoelbaar en tonen bewust geen tijdbalk. Om binnen een live kanaal te bewegen heb je timeshift nodig — zie hieronder.

Dubbelklik op het beeld, of druk op F. Esc gaat eruit — en de uitdrukkelijke knop Volledig scherm verlaten in de zwevende balk ook, die bestaat er juist voor dat niemand Esc hoeft te kennen.

De bediening en de muisaanwijzer verdwijnen na een paar seconden stilstand en komen bij de kleinste beweging terug.

Ja — maak de speler los in een eigen venster en sleep het waarheen je wilt.

Het is standaard randloos: sleep ergens op het beeld om het te verplaatsen. Rechtsklik voor altijd-op-voorgrond, een titelbalk, of Afsluiten. Esc haalt het ook terug. Het hoofdvenster blijft ondertussen gewoon werken.

De ⚙-knop in de spelerbalk — hij zit ook in de bediening op volledig scherm — bevat alles over de stream die je kijkt:

• Audiospoor en ondertitelspoor
• Audiovertraging, als het geluid niet gelijk loopt
• Beeldverhouding (16:9, 4:3, uitgerekt enzovoort)
• Grootte van de netwerkbuffer
• Stats for nerds: codecs, resolutie, beeldsnelheid, hardwaredecodering, A/V-synchronisatie, verloren beelden, cache en netwerksnelheid, live over het beeld

Een gekozen spoor wordt onthouden, en bij een serie gaat het mee naar de volgende aflevering. Wil je in plaats daarvan een voorkeur voor alle streams, zie dan Instellingen hieronder.

• Spatie — pauzeren en hervatten
• F — volledig scherm, Esc om te verlaten
• ← / → — tien seconden, ingedrukt houden spoelt door
• M — geluid uit

Ze werken in het hoofdvenster, op volledig scherm en in het losgemaakte venster hetzelfde.

Ja, bij films, afleveringen, opnamen en je eigen lokale bestanden. Start je iets opnieuw, dan vraagt de app of je wilt hervatten of vanaf het begin wilt kijken.

Posities heel dicht bij het begin of het einde worden bewust genegeerd, zodat er niet wordt aangeboden iets te hervatten dat je net begonnen was of al uitgekeken had.

Van je provider. Elk live kanaal toont in de lijst wat er nu is met een voortgangsbalk, en het detailpaneel toont wat er daarna komt.

De gids wordt per afspeellijst op schijf bewaard, dus hij staat meteen bij het opstarten op het scherm — de verse kopie wordt op de achtergrond opgehaald en vervangt hem. Mislukt dat ophalen, dan blijft de bewaarde gids staan in plaats van je met niets achter te laten.

Ja. De knop Gids in de zijbalk opent een doorzoekbaar programmaraster over alle kanalen, met een tijdlijn waar je doorheen kunt scrollen. Het zoeken vindt een programma op naam over alle kanalen.

Op een kanaal met catch-up speelt een dubbelklik op een al uitgezonden programma het af uit het archief.

Geef die afspeellijst een eigen gids in plaats van die van de provider:

1. Instellingen → Afspeellijsten
2. Selecteer de lijst en bewerk hem
3. Zet een XMLTV-adres in het veld voor de eigen gids

Die vervangt wat de provider stuurt. De app koppelt je kanalen aan die gids eerst op EPG-id en daarna op kanaalnaam, dus een gids uit een andere bron sluit meestal toch aan.

Sommige providers publiceren tijden die niet kloppen met wat ze werkelijk uitzenden. In Instellingen → Weergave staan twee losse correcties:

• De EPG-verschuiving verschuift elke tijd die de gids toont.
• De replay-verschuiving verschuift waar catch-up en timeshift beginnen te spelen, zonder de gids aan te raken.

Ze staan los van elkaar omdat providers deze twee onafhankelijk van elkaar fout doen.

Sommige providers bewaren een paar dagen opname van elk kanaal. Waar die van jou dat doet, krijgt het kanaal een ⏪-teken in de lijst, en het detailpaneel zegt hoeveel dagen diep het archief gaat.

Heeft een kanaal geen teken, dan biedt de provider er geen archief voor. Dat is hun instelling en niets in de app kan die aanzetten.

Druk op de ⏪-knop in de speler — die zit ook in de bediening op volledig scherm — of klik met rechts op het kanaal en kies Timeshift. Kies dan vanaf het begin.

Wat er speelt is een stuk van het archief, dus het spoelt als een film: de tijdbalk en de pijltoetsen werken er beide in.

Ja. Het timeshift-menu somt eerdere programma's per dag gegroepeerd op — dubbelklik op er een om te kijken. Je kunt ook in vaste stappen terugspringen, en die stappen passen zich aan de werkelijke diepte van het archief van je provider aan, van dertig minuten tot een week.

Sommige providers nemen een archiefverzoek aan en sturen stilletjes de live-uitzending. De app controleert dat en zegt het, in plaats van je te laten denken dat je gisteren kijkt.

Twee ingangen:

• De REC-knop in de speler, voor wat je nu kijkt.
• Rechtsklik op een willekeurig kanaal → Opnemen, voor een kanaal dat je niet kijkt.

Kies je geen lengte, dan neemt hij op tot je stopt. Een opname kun je bekijken terwijl hij nog wordt weggeschreven.

Allebei. Het REC-menu biedt 30 minuten, 1, 2 of 4 uur, en een geplande opname neemt een begin- en een eindtijd.

Geplande taken overleven het herstarten van de app, maar de app moet draaien wanneer ze afgaan — het is een programma, geen achtergronddienst. Opnamen → Actief en gepland toont wat er klaarstaat.

Niet als je het kanaal opneemt dat je kijkt: dan wordt de stream van de speler zelf afgetapt, dat kost niets extra en werkt op de gebruikelijke accounts die maar één stream tegelijk toestaan.

Een ander kanaal opnemen, of een geplande taak die later start, opent wel een eigen verbinding naar de provider.

Eén ding over opnemen vanuit de speler: die wordt afgerond wanneer de opname stopt, dus het afspelen stoppen, wegzappen of een streamfout beëindigt hem.

Ja, op twee niveaus. Instellingen → Opname neemt een groottelimiet die voor elke opname geldt — een getal plus MB, GB of TB. En het REC-menu van de speler heeft een snelle limiet die alleen voor de lopende sessie geldt, van 250 MB tot 10 GB.

Waar je dat instelt bij Instellingen → Opname. Het onderdeel Opnamen in de zijbalk bladert erdoorheen, met submappen als categorieën: mappen maken, hernoemen, dingen ertussen verplaatsen en er meerdere selecteren om in één keer te verwijderen.

Een apart venster dat 2, 4, 6 of 9 live kanalen tegelijk in een raster toont, elk een zelfstandige stream. Ze mogen uit verschillende afspeellijsten en zelfs uit verschillende accounts komen.

Open het vanuit de zijbalk; de rastergrootte staat bij Instellingen → Multiview. Dubbelklik op een vakje om het te vergroten.

Klik op een vakje om het het geluid te geven — een rode rand markeert wat je hoort.

Rechtsklik op een willekeurig vakje voor: geluid uit, audio- en ondertitelspoor, verplaatsen of wisselen met een ander, of verwijderen. Een kanaal met catch-up krijgt een eigen archieftijdlijn in zijn vakje, zodat je één kanaal kunt terugspoelen terwijl de andere live blijven.

Omdat het dat doet — één per vakje. De meeste IPTV-accounts staan maar één of twee streams tegelijk toe, dus een raster van negen wordt door de meeste providers gewoon geweigerd.

De app zegt dat één keer, voordat je het merkt aan een muur van mislukkende streams. Zie je „verbindingslimiet bereikt”, dan is dit meestal de reden.

Rechtsklik op een kanaal, film of aflevering → Casten naar Chromecast…, kies dan het apparaat. Live kanalen gaan als HLS de deur uit, wat een Cast-ontvanger verwacht.

Casten stopt het lokaal afspelen — samen zouden ze een tweede verbinding met je provider zijn. Een balk boven de speler noemt het apparaat en wat eropstaat, met een stopknop. Iets in de app afspelen beëindigt de cast ook en geeft het afspelen terug.

Sommige kanalen zijn gewone H.264-video met Dolby Digital Plus-geluid. Een Chromecast die geen Ultra of Google TV is, heeft daar geen decoder voor en weigert de stream zonder te zeggen waarom.

De app zet die gevallen op deze computer om en serveert het resultaat op je eigen netwerk: het beeld wordt onaangeroerd doorgekopieerd — alleen het geluid wordt opnieuw gecodeerd, wat goedkoop is — en dat gebeurt pas nadat het apparaat de stream daadwerkelijk geweigerd heeft. Een kanaal dat je apparaat wel aankan, krijgt altijd de stream van de provider zelf, ongewijzigd.

Hiervoor is ffmpeg nodig, dat in elke verpakte download zit.

Instellingen → Trakt. Je maakt een applicatie aan op trakt.tv, plakt de twee sleutels die je krijgt, en geeft toestemming in de browser die opengaat.

Daarna wordt gescrobbeld wat je kijkt, en zijn je watchlist en geschiedenis in de app te doorbladeren. Je eigen lokale bestanden worden ook gescrobbeld, wanneer TMDB het bestand heeft kunnen herkennen.

Ja. Lokale bestanden in de zijbalk bladert door mappen die je toevoegt bij Instellingen → Lokale bestanden.

Een netwerkschijf die je systeem al gekoppeld heeft, verschijnt vanzelf — een gvfs-SMB-koppeling op Linux, een share onder /Volumes op macOS, een toegewezen station op Windows. Voor de app zijn dat gewone paden, dus er zit geen SMB-client in die zich kan misdragen.

Allebei, met een schakelaar in de middelste kolom.

• Mappen toont de boom precies zoals hij op schijf staat.
• Bibliotheek leest de bestandsnamen en bouwt daar series met seizoenen en afleveringen van, met films onder Films — dezelfde vorm als de secties van de provider.

Van TMDB, voor alles wat op naam en jaar te koppelen is. Wat niet te koppelen is, krijgt een beeldje uit de video zelf, en muziek haalt de hoes uit de tags van het bestand of uit een hoesafbeelding in de map.

Bij een bestand zonder jaar en zonder release-tag in de naam wordt nooit geraden. Dat is met opzet: een verkeerde poster is erger dan een miniatuur. Hernoem het bestand met het jaar erin als je wilt dat het gekoppeld wordt.

Ja. Albums staan bij elkaar, artiest, album en titel komen uit de tags, en er is een wachtrij: een nummer toevoegen, een hele map in de rij zetten, of iets als volgende afspelen. Hij gaat vanzelf naar het volgende nummer als er een afgelopen is.

Er is ook een visualisatie en een tienbands equalizer.

Het is verplaatst, hernoemd, of de share is niet gekoppeld. De geschiedenis zegt welke van de drie, en biedt aan de regel te verwijderen, in plaats van stilletjes te falen.

Is het een share: koppel hem en probeer het opnieuw — de regel werkt dan weer als voorheen.

Instellingen → Interface. De interface is in 27 talen vertaald en wisselt meteen, zonder herstarten. Arabisch, Perzisch, Hebreeuws en Urdu spiegelen de hele indeling.

Hetzelfde tabblad heeft vijf kleurthema's en zeven accentkleuren, die meteen doorwerken.

Instellingen → Weergave legt vast wat er moet gebeuren zonder dat je het elke keer vraagt:

• Voorkeurstaal voor het geluid
• Ondertitels aan of uit, met een eerste en een tweede voorkeurstaal
• Standaard beeldverhouding en netwerkbuffer
• Hoe vroeg de kaart „Volgende aflevering” verschijnt — uit, of één tot tien minuten

Het ⚙-menu in de speler kan al deze nog steeds overrulen voor de stream die loopt.

Ja. Een pincode beschermt vergrendelde categorieën en vergrendelde favorietengroepen. Een vergrendelde groep laat niet eens zien welke kanalen erin zitten voordat de code is ingevoerd — hij verbergt de inhoud, niet alleen het afspelen.

De code wordt gezouten en gehasht opgeslagen, niet als leesbare tekst.

Rechtsklik op een kanaal, film of serie om die te hernoemen of te verbergen. Het resultaat is in feite je eigen bewerkte afspeellijst, per lijst bewaard, en Standaardkanalen herstellen… zet alles precies terug zoals de provider het stuurt.

Hele categorieën kunnen via hun contextmenu verborgen, hernoemd of vergrendeld worden. De kanalen van een verborgen categorie vallen ook buiten „Alle”.

Voeg zoveel afspeellijsten toe als je wilt bij Instellingen → Afspeellijsten en wissel ertussen terwijl de app draait. Elke lijst houdt zijn eigen favorieten, geschiedenis, verborgen kanalen en hernoemingen.

Elke lijst kan ook een eigen XMLTV-adres en een eigen verversschema hebben — nooit, bij het starten, elke 2, 6 of 12 uur, dagelijks of wekelijks.

Het log maakt van „het werkt niet” iets wat op te lossen valt, en inloggegevens worden er automatisch uit gemaskeerd, dus je kunt het veilig aan een issue hangen.

Start de app vanuit een terminal met DOPEIPTV_LOG_FILE ingesteld, dan schrijft hij er behalve op het scherm ook een bestand weg.

Linux — AppImage

DOPEIPTV_LOG_FILE=/tmp/dopeiptv.log ./dopeIPTV-*.AppImage

Linux — .deb of pipx

DOPEIPTV_LOG_FILE=/tmp/dopeiptv.log dopeiptv

macOS

DOPEIPTV_LOG_FILE=/tmp/dopeiptv.log \
  /Applications/dopeIPTV.app/Contents/MacOS/dopeiptv

Windows — PowerShell, in de uitgepakte map

$env:DOPEIPTV_LOG_FILE="$env:TEMP\dopeiptv.log"
.\dopeiptv.exe

Roep het probleem op, sluit de app en voeg het bestand toe. Voor veel meer detail zet je DOPEIPTV_LOG=debug voor hetzelfde commando.

Start hem vanuit een terminal — het antwoord hierboven geeft het precieze commando voor jouw systeem — en lees wat hij afdrukt. Dat noemt de oorzaak vaker wel dan niet.

De verpakte builds hebben alles bij zich. Heb je vanaf de broncode met pipx geïnstalleerd, dan heb je daarnaast mpv en ffmpeg van je distributie nodig:

sudo apt install mpv ffmpeg     # Debian/Ubuntu
sudo dnf install mpv ffmpeg     # Fedora
sudo pacman -S mpv ffmpeg       # Arch

De ingebouwde speler krijgt geen videovlak.

1. Open ⚙ → Stats for nerds en kijk of er überhaupt beelden binnenkomen — dat scheidt een streamprobleem van een weergaveprobleem.
2. Op Wayland: probeer Instellingen → Weergave → Via X11-backend draaien en herstart de app.
3. Start vanuit een terminal en zoek naar regels die GL of mpv noemen.

Hij is nog niet door Apple genotariseerd. Klik met rechts op de app en kies Open, dan Open in het venster — of sta hem toe bij Systeeminstellingen → Privacy en beveiliging → Toch openen.

Zegt macOS in plaats daarvan dat de app „beschadigd” is, dan is dat het quarantainekenmerk van de download. Haal het weg:

xattr -dr com.apple.quarantine /Applications/dopeIPTV.app

Geen van beide waarschuwingen betekent dat er iets mis is met de app — alleen dat de build niet ondertekend is, waarvoor een betaald Apple-certificaat nodig is.

SmartScreen kent de uitgever niet, omdat de build niet ondertekend is — daar is een betaald certificaat voor nodig. Klik op Meer informatie en dan op Toch uitvoeren.

Een vals alarm. Twee van de oorzaken zijn in 1.2.10 verholpen: de starter wordt nu uit de broncode gecompileerd in plaats van de kant-en-klare standaardvariant te zijn waar antivirusprogramma's handtekeningen voor hebben, en het uitvoerbare bestand draagt een echte versiebron.

Slaat jouw scanner er toch op aan, sta de map dan toe in je antivirus en meld het valse alarm bij Microsoft — dat is wat het uiteindelijk voor iedereen oplost, niet alleen voor jou.

De app vraagt het bij de provider na en zegt in gewone taal waarom, in plaats van een kale fout te tonen: account verlopen, verbindingslimiet bereikt, stream ontbreekt, server onbereikbaar, enzovoort.

Spelen andere kanalen wel, dan ligt het aan dat kanaal. Speelt er niets, kijk dan bij Instellingen → Afspeellijsten — het accountpaneel toont de vervaldatum en hoeveel verbindingen het account toestaat.

Je account staat een bepaald aantal gelijktijdige streams toe en die zijn allemaal bezet. Op volgorde van waarschijnlijkheid:

1. Multiview staat open — elk vakje is een verbinding.
2. Er loopt een opname van een ander kanaal.
3. Een ander apparaat of een andere persoon gebruikt het account.
4. Een eerdere sessie is bij de provider nog niet verlopen; een minuut wachten helpt vaak.

Het kanaal opnemen dat je kijkt telt niet als tweede verbinding.

Op Wayland halen GNOME en KDE het pictogram van een venster uit een bijpassende desktopvermelding en negeren ze wat het programma zelf instelt. Een AppImage heeft zo'n vermelding niet totdat iets die aanmaakt.

1. De app biedt bij de eerste start aan er een toe te voegen. Zeg ja — en herstart daarna de app, want het venster dat openstaat houdt het pictogram waarmee het geopend is.
2. Dezelfde schakelaar staat bij Instellingen → Weergave als je nee had gezegd.
3. Verschijnt het pictogram nog steeds niet, dan verbergt een verouderde pictogramcache het. GTK leest dat bestand in plaats van de map:

rm ~/.local/share/icons/hicolor/icon-theme.cache

Bij installatie via de .deb staat de vermelding er al en geldt hier niets van.

Die optie start een losse mpv of vlc van je systeem, dus een van beide moet geïnstalleerd zijn — de ingebouwde speler heeft niets extra's nodig en staat hierbuiten.

sudo apt install mpv vlc        # Debian/Ubuntu
sudo dnf install mpv vlc        # Fedora
sudo pacman -S mpv vlc          # Arch